تحقیقات متعددی بر نقش موثر شیوه های نامناسب رفتاری والدین بر شکل گیری اختلالات روان شناختی فرزندان تاکید کرده اند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه پیوند والدینی با طرحواره های ناسازگار اولیه در جامعه دانشجویی است. تعداد 281 نفر از میان دانشجویان دختر و پسر دوره کارشناسی دانشگاه های شهر قم به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای با استفاده از پرسشنامه های پیوند والدینی و طرحواره های ناسازگار اولیه مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها به شیوه تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاکی از آن است که پیوند والدینی قوی با طرحواره های ناسازگار اولیه، رابطه منفی و معکوس و پیوند والدینی ضعیف با طرحواره های ناسازگار اولیه، رابطه مثبت و مستقیم دارد. همچنین تحلیل رگرسیون به روش گام به گام نشان داد که پیوند والدینی ضعیف به میزان قابل توجه شکل گیری و افزایش طرحواره های ناسازگار اولیه در فرزندان را پیش بینی می کند. بر این اساس، می توان توجه متخصصان را به راهنمایی و آموزش والدین به منظور بهبود کیفیت پیوند والدینی برای پیشگیری از اختلالات روان شناختی بعدی رهنمون ساخت.

ابزارهای متعددی برای سنجش جوانب مختلف خانواده طراحی شده که هر کدام از این ابزارها ابعاد متفاوتی را مورد بررسی قرار می دهند. از آنجایی که ابزار واحدی برای سنجش تمام ابعاد خانواده وجود ندارد، از این رو بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه های خانواده، به منظور استفاده در پژوهش ها، نقش مهمی در پژوهش های با محوریت خانواده ایفا می کند. جامعه آماری این پژوهش، شامل دانش آموزان دبیرستانی پایه های سوم و پیش دانشگاهی شهر شیراز و نمونه مورد مطالعه شامل 340 دانش آموز دبیرستانی (170 دختر و 170 پسر) به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه، نسخه فارسی پرسشنامه پیوند والدینی پارکر (PBI) بوده است. در این پژوهش ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه پیوند والدینی پارکر به وسیله تحلیل عامل تاییدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی از وضعیت محتوایی چهار عاملی حمایت کرده و پس از انجام اعتبار همگرا، بررسی ها نشان می دهد که پرسشنامه پیوند والدینی پایایی و اعتبار مطلوبی برای انجام پژوهش های روانشناختی را داراست و از آن می توان در پژوهش ها، خانواده درمانی و بهبود روابط خانواده استفاده نمود.

زمینه و اهداف: دوران نوجوانی با احساس های متناقض، تحریکات فیزیولوژیکی و عواطفی پرتنش همراه است و تعارض های گوناگونی در رابطه والد-نوجوان ایجاد می شود. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه کلاس های آموزش خانواده بر پیوند والدینی و رفتارهای پرخطر نوجوانان است. روش بررسی: در این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه شاهد، تعداد 30 نفر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل در سال تحصیلی 99-1398 دارای رفتارهای پرخطر و مادرانشان با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمایش برنامه آموزش خانواده را طی 8 جلسه 120 دقیقه ای به صورت هفتگی دریافت نمود. قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه پیوند والدینی و پرسشنامه رفتارهای پرخطر در هر دو گروه اجرا شد. داده ها از طریق آزمون کوواریانس مقایسه و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که برنامه کلاس های آموزش خانواده موجب افزایش پیوند والدینی و کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان شده است (0. 001>p). نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که از برنامه کلاس های آموزش خانواده می توان در جهت بهبود مشکلات نوجوانان دارای رفتارهای پرخطر استفاده کرد.

مقدمه: اعتیاد جنسی یک نگرانی رو به رشد است که هم اکنون به عنوان یک بیماری جدی شناخته می شود. این بیماری یک اختلال در صمیمیت است که در سبک دلبستگی و تجارب پیوند والدینی نامطلوب اولیه ریشه دارد، دو عامل مهم که خود پنداره افراد را شکل می دهند. هدف از این مطالعه بررسی نقش سبک دلبستگی، پیوند والدینی و خود پنداره در اعتیاد جنسی برای دستیابی به بهترین عامل های پیش بین، جهت افتراق معتادان جنسی از افراد سالم می باشد.روش: شرکت کنندگان شامل 70 نفر (35 معتاد جنسی، 35 فرد سالم)، بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و از نظر سن، جنسیت و میزان تحصیلات همتا سازی شدند و آزمون های اعتیاد جنسی، سبک های دلبستگی هاوزن - شیور، پیوند والدینی و زمینه یابی خودادراکی پیریت و منداگلیو در مورد آنها اجرا شد. داده ها با روش تجزیه و تحلیل واریانس و تحلیل افتراق مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد که معتادان جنسی و افراد سالم از نظر سبک دلبستگی دوسوگرا، محافظت بیش از حد پدر و مادر و خود پنداره تفاوت معناداری داشتند. تحلیل افتراقی نشان داد که محافظت بیش از حد مادر و پدر و سبک دلبستگی دوسوگرا بهترین افتراق دهنده ها و پیش بین های اعتیاد جنسی می باشند و در 72.90 درصد موارد معتادان جنسی را از افراد عادی افتراق می دهند.نتیجه گیری: در درمان اعتیاد جنسی می بایست اختلالات دلبستگی را در مداخلات مد نظر قرار داد.

در بسیاری از پژوهش ها نشان داده شده که روابط اولیه والد کودک بر کیفیت روابط زناشویی فرزندان تاثیرگذار است؛ اما این مسیله که روابط اولیه با والدین از چه مسیرهایی بر کیفیت رابطه زوجی اثرگذار است، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی طرحواره های هیجانی در رابطه بین پیوند والدینی و صمیمیت زناشویی، انجام شده است. روش این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی افراد متاهل ساکن شهر یزد در سال 1398-1397 است. معیارهای ورود به پژوهش عبارت بودند از: متاهل بودن، داشتن سواد خواندن و نوشتن، زندگی زیر یک سقف حداقل به مدت دو سال و این که والدین فرد تا قبل از 16 سالگی او فوت نکرده باشند. از بین افرادی که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند، تعداد 426 نفر (227 نفر زن و 199 نفر مرد) در پژوهش شرکت کردند. شیوه نمونه گیری به صورت در دسترس و از طریق پرسشنامه کاغذی و فرم اینترنتی بود. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش عبارت بودند از: مقیاس پیوند والدینی (PBI)، مقیاس صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر (MIS) و مقیاس طرحواره های هیجانی لیهی (LESS). داده های به دست آمده با استفاده از روش های آمار استنباطی هم چون همبستگی و تحلیل مسیر مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصله نشان داد که تعدادی از طرحواره های هیجانی در رابطه بین پیوند والدینی و صمیمیت زناشویی نقش میانجی داشتند. بنابراین با توجه به نقش طرحواره های هیجانی در تجربه هیجانی و استفاده از راهبردهای کنترل هیجان، می توان گفت که این طرحواره ها از طریق تاثیر بر ادراک افراد از هیجان (مثل باور به غیرقابل کنترل بودن و منحصر بودن هیجانات به شخص) و نیز استفاده از راهبردهای مختلف (هم چون نگرانی، سرزنش دیگران، نشخوار فکری و اجتناب از موقعیت) جهت مقابله با هیجان، در رابطه بین پیوند والدینی و صمیمیت زناشویی نقش میانجی را ایفا می کنند.

چکیدهمقدمه: اختلال شخصیت خودشیفته یکی از شدیدترین آسیب­های شخصیتی است که تأثیر بسزایی بر روابط بین­فردی افراد می­گذارد که شناسایی عوامل شکل­دهنده آن اهمیت زیادی دارد به همین دلیل هدف پژوهش حاضر تعیین برازش الگوی ساختاری پیوند والدینی در دوره رشدی با خودشیفتگی بزرگمنش و شکننده با نقش میانجی اضطراب دلبستگی بود.روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش حاضر کلیه دانشجویان دانشگاه­های دولتی شهر مشهد در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که از بین آن­ها 345 نفر به روش نمونه­گیری خوشه­ای و در دسترس انتخاب شدند. سپس پرسشنامه­های مقیاس خودشیفتگی آسیب­شناختی، مقیاس پیوند والدینی و مقیاس تجربه روابط نزدیک را تکمیل کردند.یافته ها: نتایج نشان دادند که اضطراب دلبستگی رابطه بین پیوند والدینی در دوره رشدی و خودشیفتگی شکننده را به صورت مثبت (247/0=β؛ 001/0=P) و خودشیفتگی بزرگمنش را به صورت مثبت (219/0=β؛ 001/0=P) میانجی­گری می­کند.نتیجه­ گیری: با توجه به این نتایج می­توان گفت اگر کیفیت و کمیت مراقبت و نظارت والدین به گونه ای نباشد که امنیت و آرامش را برای کودک ایجاد کند تروما و اضطراب دلبستگی در او ایجاد می­شود که برای حفاظت و مراقبت از خود به رفتارهای خودشیفتگی بیمارگونه پناه می­برد، این نتایج اهمیت مراقبت سالم را در سلامت روانی افراد نشان می­دهد که نیازمند آموزش­های لازم به والدین در این زمینه است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: در جامعه کنونی بدن و زیبایی آن به عنوان یکی از معیارهای زندگی افراد محسوب می شود.در عالم پزشکی و روانپزشکی یکی از تداخل های بین جسم و روان که در ادبیات پژوهشی مشاهده شده، چاقی و اضافه وزن زیاد می باشد. چاقی دارای ارتباطی دوسویه با فشارهای هیجانی و آشفتگی های روانشناختی و وضعیت روانپزشکی شخص است. هدف از پژوهش حاضر شناسایی نقش پیوند والدینی بر تصویر بدن افراد چاق و دارای اضافه وزن مراجعه کننده به کلنیک های تغذیه شهر تهران بود. روش کار: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه مراجعه کنندگان به کلینیک های تغذیه شهر تهران که دارای پرونده پزشکی بودند که از این بین تعداد 55 نفر به صورت هدفمند انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها نیز شامل پرسشنامه پیوند والدین پارکر توپلینگ به همراه پرسشنامه چند بعدی تصویر بدن کش (1990) بود. روش تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS. V 22 و آزمون همبستگی و به همراه تحلیل واریانس چند راهه (مانوا) بود. یافته ها: نتایج بدست آمده نشان دهنده این بود که سبک پیوند کنترل گری بیش از مراقبت به عنوان یکی از پیش بینی کننده های تصویر بدنی افراد بوده و سبک پیوند مراقبت در مادر نیز بیش از پدر قادر به پیش بینی تصویر بدن می باشد. نتیجه گیری: خانواده تاثیر زیادی بر روی شکل گیری تصویر بدن داشته و هر چه فرد بیشتر تحت کنترل خانواده باشد، تصویر منفی تری از بدن خود داشته و نمره تصویر بدن او پایین تر است. از این روی می توان با برگزاری دوره های آموزشی برای خانواده ها در جهت آموزش کنترل گری به فرزندان خود، شناسایی و تشخیص نارضایتی از تصویر ذهنی بدنی در مراحل اولیه از گسترش نگرانی و اختلالات جدی تر تغذیه ای در سنین بعدی پیشگیری کرد.

مقدمه: اختلال رفتاری در کودکان باعث درماندگی در عملکرد تحصیلی و رفتاری و همچنین کاهش میزان کارایی آنها می شود. هدف پژوهش بررسی اثربخشی آموزش دلبستگی محور به شیوه پسخوراند ویدیویی بر پیوند والدینی کودکان دارای اختلال رفتاری بوده است. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه-ی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلالات رفتاری (طبق تشخیص روانشناسان کودک یا روانپزشکان اطفال شهر ساری) و والدین آن ها (مادر یا پدر) که از تیر تا آذر ماه سال 1398 به مراکز مشاوره تحت نظارت بهزیستی ساری مراجعه کرده اند، بوده اند. تعداد 20 نمونه (20 شامل کودک با یکی از والدین آن ها) در قالب 2 گروه 10 نفره به شیوه هدفمند بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل نسخه والدین پرسشنامه اختلال رفتاری کودکان راتر (1994)، آزمون نقاشی آدمک گودیناف (1920) و پرسشنامه پیوند والدینی (رابطه والد-کودک) پیانتا (1994) بود. آموزش دلبستگی محور به شیوه پسخوراند ویدیویی طی 10 جلسه (طی سه ماه، هفته ای یک جلسه) به گروه آزمایشی ارایه شد، در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از روش های آماری شامل میانگین، انحراف معیار و تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش دلبستگی محور به شیوه پسخوراند ویدیویی بر پیوند والدینی و مولفه های آن در کودکان دارای اختلال رفتاری تاثیر معناداری داشت (0/01 >p). نتیجه گیری: به طور کلی نتایج حاکی از تاثیر آموزش دلبستگی محور به شیوه پسخوراند ویدیویی که می تواند به عنوان روشی موثر در بهبود پیوند والدینی کودکان دارای اختلال رفتاری مورد استفاده قرار گیرد.